Przedstawiciele polskiego organu nadzoru uczestniczyli w pracach CEIOPS od początku jego powstania, tj. od maja 2003 r. (w  okresie maj - listopad 2003 r. funkcjonował jako Komitet Tymczasowy – Interim CEIOPS). Przed utworzeniem KNF, członkiem CEIOPS była Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (KNUiFE). Przedstawiciele Komisji regularnie uczestniczą we wszystkich posiedzeniach plenarnych Komitetu oraz stale współpracują ze wszystkimi grupami roboczymi.

Najważniejsze decyzje dotyczące prac merytorycznych i funkcjonowania CEIOPS podejmowane są na posiedzeniach plenarnych (najwyższy organ decyzyjny CEIOPS). Odbywają się one z reguły trzy razy w roku. Poświęcone są podsumowaniu prac grup roboczych – w tym zatwierdzaniu opracowanych przez nie dokumentów - oraz sprawom organizacyjnym i budżetowym.

Zasadnicza część bieżących prac merytorycznych CEIOPS ma miejsce w grupach roboczych (zob. schemat struktury organizacyjnej CEIOPS). Niektóre z nich mają status Komitetów, inne – grup eksperckich. Pięć grup eksperckich powołano specjalnie do prac nad projektem Wypłacalność II, w ramach którego tworzy się podstawy nowego systemu wypłacalności zakładów ubezpieczeń oraz nadzoru opartego na analizie ryzyka. Zakres zadań tych grup ustalono z uwzględnieniem specyfiki trzech wzajemnie ze sobą powiązanych filarów, na których będzie oparty nowy system:

•  filar 1 – ilościowe narzędzia określania wymogów wypłacalności zakładów ubezpieczeń /reasekuracji/, m.in. zasady i zakres stosowania tzw. modeli wewnętrznych oceny ryzyka zakładu ubezpieczeń;
• filar 2 – inne wewnętrzne narzędzia monitorowania i kontroli ryzyka zakładów ubezpieczeń (np. metody zarządzania przedsiębiorstwem, kontrola wewnętrzna, audyt) oraz narzędzia zewnętrzne (w tym: rola i uprawnienia organów nadzoru, harmonizacja standardów nadzoru na obszarze UE, zasady współpracy pomiędzy organami nadzoru w ramach UE);
• filar 3 – obowiązki informacyjne (na potrzeby organu nadzoru oraz publiczne), a także rachunkowość i sprawozdawczość zakładów ubezpieczeń.

Dla każdego filaru stworzono odrębną grupę ekspercką.

Powołano również Grupę ekspercką ds. zagadnień międzysektorowych, która analizuje kwestie dotyczące działalności międzysektorowej i nadzoru nad ubezpieczeniowymi grupami kapitałowych z zakresu wszystkich trzech filarów. 

Pozostałe grupy robocze CEIOPS dokonują oceny wdrożenia i funkcjonowania dyrektyw przyjętych we wcześniejszych latach:

• Komitet Pracowniczych Programów Emerytalnych – dyrektywy 2003/41/WE w sprawie działalności pracowniczych programów emerytalnych i nadzoru nad takimi instytucjami;
  Komitet Nadzoru Grup Ubezpieczeniowych – dyrektywy 1998/78/WE w sprawie dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń w grupach ubezpieczeniowych;
• Grupa ekspercka ds. pośrednictwa ubezpieczeniowego – dyrektywy 2002/92/WE w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego;
• Komitet Stabilności Finansowej – jego działalność skupia się na badaniu stabilności finansowej sektorów ubezpieczeń, reasekuracji i pracowniczych funduszy emerytalnych oraz na badaniu wzajemnych relacji pomiędzy tymi sektorami i stabilnością finansową. Komitet uczestniczy również w pracach nad projektem Wypłacalność II poprzez przygotowanie i organizację tzw. Quantitative Impact Studies, tj. ilościowych badań wpływu nowych rozwiązań na sytuację finansową zakładów ubezpieczeń;
• zespół zadaniowy "Compass" (tj. zespół ds. konwergencji praktyk nadzorczych i oceny wpływu systemu Wypłacalność II na organy nadzoru ubezpieczeń; COnvergence and iMPAct aSSessment Task Force) ma za zadanie analizę możliwych działań promujących i pogłębiających konwergencję praktyk nadzorczych (m.in. szkolenia i międzynarodowa wymiana personelu organów nadzoru). W zakresie projektu Wypłacalność II Compass bada potencjalny wpływ nowych rozwiązań na organy nadzoru ubezpieczeń;
• Grupa ds. konglomeratów finansowych – utworzona na przełomie 2005 i 2006r. międzysektorowa grupa robocza (wspólna dla CESR, CEIOPS i CEBS); przedmiotem jej prac są kwestie dotyczące nadzoru dodatkowego nad konglomeratami finansowymi, np. mapowanie konglomeratów, wymogi kapitałowe, zróżnicowanie procedur nadzorczych nad konglomeratami w USA i Szwajcarii;
• Grupa ds. procedur nadzorczych stosowanych w krajach spoza UE (TCSWG) - utworzona na początku 2006r. międzysektorowa GR (wspólna dla CESR, CEIOPS i CEBS); zajmuje się opracowaniem raportu dotyczącego równoważności procedur i praktyki nadzoru nad konglomeratami finansowymi w Szwajcarii i USA;
• Grupa ds. rewizji Protokołu ze Sieny.

Komisja ma swoich przedstawicieli we wszystkich ww. grupach roboczych. Praca tych osób polega m.in. na uczestnictwie w spotkaniach grup, opiniowaniu przygotowywanych przez grupy dokumentów, a także przygotowywaniu informacji o polskim rynku ubezpieczeń na potrzeby prac grupy.

Obecnie najbardziej rozbudowanym nurtem prac merytorycznych CEIOPS jest projekt Wypłacalność II, zmierzający do zbudowania nowego systemu wypłacalności dla działalności ubezpieczeniowej.

Końcowe rezultaty prac grup roboczych, przedstawiane do akceptacji posiedzenia plenarnego, przyjmują najczęściej jedną z wymienionych poniżej postaci:

• roczne sprawozdania z działalności CEIOPS
• opinie i analizy przesyłane do Komisji Europejskiej
• standardy, wytyczne i rekomendacje
• protokoł
• raporty
• uwagi i komentarze CEIOPS

Dkumenty te można odnaleźć na publicznie dostępnej części serwisu internetowego CEIOPS, w dziale „Publikacje”.
http://www.ceiops.org/content/view/4/4/